Selfdrive Namibië in 15 dagen: Kalahari, Sossusvlei en Etosha

Windhoek ligt op een hoogvlakte van ongeveer 1.650 meter, zo’n veertig kilometer van de internationale luchthaven. Je haalt de huurauto daar op, met een grondige uitleg over banden, reservewielen en rijden op grind. Luister goed, want lekke banden komen op grind veel voor. Daarna rij je naar een guesthouse in de stad. Je doet boodschappen, slaat water in en koopt een lokale simkaart. In de straten van het centrum zie je nog de Duitse koloniale tijd, met de Christuskerk op een heuvel. Een avond volstaat hier. ‘s Avonds eet je in een steakhouse of proef je wild van de grill. Vroeg slapen helpt, want de nachtvlucht zit nog in je benen en morgen begint het echte rijden.

Overnachting

Guesthouse in Windhoek

Rijtijd

45 min (40 km)

De B1 naar het zuidoosten is geasfalteerd en recht, een rustige start om aan het linksrijden te wennen. Na een drietal uur richting Mariental sta je tussen de lage rode duinruggen van de Kalahari. Tussen de ruggen groeit geel gras met kameeldoornbomen. We plannen hier twee nachten omdat deze etappe kort is. Bij aankomst is er tijd voor de lunch en het zwembad. In de late namiddag maak je met de lodge een rit tot zonsondergang. Je drinkt iets op een duinrug terwijl het zand dieprood kleurt. Daarna wordt het snel koud in de woestijn. Boven de lodge zie je ‘s nachts de Melkweg, want er is nauwelijks licht in de buurt. Een jas hoort bij elke avond.

Overnachting

Lodge in de Kalahari

Rijtijd

3u (260 km)

Te voet ontdek je de Kalahari anders dan vanuit de wagen. Je maakt ‘s ochtends met een gids van de lodge een wandeling door het reservaat. Hij toont sporen in het zand en de enorme nesten van wevervogels in de bomen. Soms zie je stokstaartjes bij hun holen. Oryxen, springbokken en struisvogels leven hier op het open veld. Na de middag is het heet, dus dan rust je in de schaduw of aan het zwembad. Deze tweede dag laat je lichaam wennen aan het droge klimaat. Ook kun je rustig de route van morgen overlopen, want dan beginnen de grindwegen. Tank de wagen vol als er een pomp bij de lodge is. ‘s Avonds brandt er een vuur onder de sterren.

Overnachting

Lodge in de Kalahari

Vervoer

Geen rit

Grind, stof en een volle dag achter het stuur: de rit naar Sesriem is de langste van de eerste week. Je rijdt via Maltahöhe westwaarts, grotendeels over grind. Reken op een volle dag met stops. Op grind is tachtig kilometer per uur een veilig maximum, zeker in bochten en bij tegenliggers. Onderweg zie je de Naukluftbergen aan de horizon opduiken. Tankstations liggen ver uit elkaar, dus vul bij elke pomp bij. Bij Sesriem kom je aan de rand van het Namib-Naukluftpark. We plannen hier twee nachten in een lodge zo dicht mogelijk bij de parkpoort. Bij zonsondergang kleuren de bergen achter de lodge paars. Vroeg slapen is nodig, want de wekker loopt morgen lang voor zonsopgang af.

Overnachting

Lodge bij Sesriem

Rijtijd

5u30 (350 km, deels grind)

De poort van het park gaat open bij zonsopgang. Wie in het park zelf of vlak ernaast logeert, mag nog iets vroeger binnen. Je rijdt in het eerste licht naar de duinen, ongeveer zestig kilometer over asfalt. De laatste kilometers naar Sossusvlei en Deadvlei gaan door los zand, dus daar stap je over op een shuttle. In Deadvlei staan dode kameeldoornbomen op een witte kleibodem, al honderden jaren. Wie wil, klimt een duin op; dat kost een uur of meer in het mulle zand. Neem veel water mee en een hoed. Rond de middag is het licht hard en de hitte groot. In de namiddag kun je de smalle kloof van Sesriem in wandelen, waar het koeler is tussen de rotswanden.

Overnachting

Lodge bij Sesriem

Rijtijd

60 km heen over asfalt, laatste stuk per shuttle

Solitaire is een tankstation met een bakkerij midden in de vlakte, bekend om zijn appeltaart. Daar stop je voor een stuk en een koffie, op weg van Sesriem naar het noorden. Daarna steek je de canyons van de Kuiseb en de Gaub over, met steile bochten op grind. Een bord markeert de Steenbokskeerkring, een vaste stop voor een foto. Bij Walvisbaai kom je aan de Atlantische Oceaan. Het verschil is groot: aan de kust hangt vaak mist en het kan er fris zijn, ook in de zomer. Langs de weg naar Swakopmund liggen de duinen tot vlak tegen de zee. We plannen twee nachten in een guesthouse in Swakopmund. Een trui ligt best bovenaan in de tas.

Overnachting

Guesthouse in Swakopmund

Rijtijd

5u (350 km, deels grind)

Illustratief beeld: het NamibRand-natuurreservaat.

Een stad, eindelijk: na een week woestijn heb je in Swakopmund een dag om op adem te komen. Je laat de was doen en de wagen nakijken, vooral de banden. Het centrum heeft Duitse gevels, bakkerijen en een pier in zee. Wie wil, boekt een boottocht op de lagune van Walvisbaai. Je ziet er vaak pelikanen, flamingo’s en zeehonden, soms ook dolfijnen. Een andere keuze is een tocht door de duinen tussen beide steden, op zoek naar kleine woestijndieren zoals gekko’s en kameleons. Tegen de middag trekt de mist soms op en schijnt de zon fel. ‘s Avonds eet je vis of oesters uit Walvisbaai in een restaurant aan het water. Morgen gaat het landinwaarts.

Overnachting

Guesthouse in Swakopmund

Rijtijd

Geen rit, optioneel 40 min naar Walvisbaai

Granieten koppen rijzen op uit de vlakte bij de Spitzkoppe. Je verlaat de kust landinwaarts en stopt daar voor een wandeling van een uur tussen de rotsbogen. Verder noordwaarts wordt het landschap ruwer: rode tafelbergen, droge rivierbeddingen en vlaktes met losse stenen. De rit duurt ongeveer vier en een half uur, deels over grind. In de dorpen langs de weg staan kleine stalletjes met halfedelstenen. We plannen twee nachten in een lodge in Damaraland, tussen de rotsen. Op de kaart lijken de afstanden hier klein. Op grind duren ze toch lang. Bij zonsondergang gloeien de rotsen rond de lodge oranje. Het water is hier schaars, dus douche kort en vul de flessen bij in de lodge.

Overnachting

Lodge in Damaraland

Rijtijd

4u30 (330 km, deels grind)

Giraffen, neushoorns en een leeuw met een vreemd lange staart: in de rotsen van Twyfelfontein staan duizenden jaren oude tekeningen gegraveerd. De site is erkend als werelderfgoed van UNESCO. Een lokale gids leidt je er rond, langs paden tussen de rode rotsblokken. Het pad is kort, de zon brandt wel, dus ga vroeg. In de droge rivierbeddingen leven woestijnolifanten. Een lodge kan een rit organiseren om hun sporen te volgen. Of je ze ziet, hangt af van waar ze die week trekken. Op de terugweg kun je het Versteende Woud bezoeken, met boomstammen die in steen veranderd zijn. Daar groeit ook de welwitschia, een woestijnplant met twee lange, gescheurde bladeren.

Overnachting

Lodge in Damaraland

Rijtijd

1u tot Twyfelfontein, korte ritten

Over Khorixas en Outjo rij je naar de Andersson-poort in het zuiden van Etosha, ongeveer vier en een half uur. De weg is vanaf Khorixas geasfalteerd. In Outjo stop je voor een lunch en een laatste keer tanken voor het park. Je logeert twee nachten in of vlak bij Okaukuejo. Die keuze heeft een reden: de drinkplaats van het kamp is ‘s avonds verlicht. Wie in het kamp slaapt, kan er na het donker gaan zitten op een bank achter een lage muur. Soms komen er neushoorns, olifanten of leeuwen drinken. Soms blijft het lang stil. Een warme jas helpt, want de nacht koelt snel af. Fluisteren is de regel bij het water.

Overnachting

Lodge in of bij Okaukuejo

Rijtijd

4u30 (330 km)

Je eigen wagen is vandaag je schuilhut. Je rijdt zelf de drinkplaatsen rond de zoutpan af, op je eigen tempo. Bij Nebrownii, Gemsbokvlakte en Olifantsbad zie je in het droge seizoen kuddes zebra’s en springbokken naar het water lopen. Zet de motor af en wacht. Vaak gebeurt er pas na een kwartier iets. De wegen in het park zijn van grind en de snelheid is beperkt. Uitstappen mag alleen in de omheinde kampen. In de middaghitte is er weinig beweging, dus rust je rond die uren in het kamp. In de late namiddag rij je nog een lus. Zorg dat je terug bent voor de poort van het kamp sluit bij zonsondergang.

Overnachting

Lodge in of bij Okaukuejo

Vervoer

Ritten in het park, op eigen tempo

Wit tot aan de horizon: langs de rand van de grote zoutpan rij je dwars door het park naar Namutoni aan de oostkant. Die honderdveertig kilometer doe je zonder haast, met een stop bij elke drinkplaats onderweg. Halali, halverwege, is een goede plek voor de lunch. Het oosten van Etosha is groener, met meer bomen en struiken. Dat trekt andere dieren aan dan de open vlakte in het westen, zoals dikdiks, kleine antilopen ter grootte van een haas. Bij het witte fort van Namutoni kun je de toren op voor een uitzicht over het land. We plannen hier opnieuw twee nachten, in een lodge bij de Von Lindequist-poort. Het zwembad is welkom na een dag in het stof.

Overnachting

Lodge bij de Von Lindequist-poort

Rijtijd

4u (140 km in het park)

Het eerste licht valt over Fischer’s Pan, een zijarm van de grote zoutpan. Je rijdt de lussen rond die pan en Klein Namutoni, wanneer de dieren nog actief zijn. Na de regens staan er soms flamingo’s in het ondiepe water. In het droge seizoen is de pan een vlakte van wit stof. Na drie dagen in het park herken je de dieren en hun gedrag beter. Aan een groep zebra’s zie je of er iets in het gras ligt. Welke dieren je ziet, verschilt van dag tot dag. Een garantie op leeuwen of luipaarden bestaat hier niet. In de middag zwem je in de lodge. Daarna pak je in, want morgen verlaat je het park.

Overnachting

Lodge bij de Von Lindequist-poort

Rijtijd

Ritten in het park, ongeveer 3u

Een rechtstreekse rit van Etosha naar de luchthaven is te lang voor een vertrekdag. Daarom overnacht je halfweg bij de Waterberg, een rode tafelberg die hoog boven de vlakte uitsteekt. De rit duurt ongeveer vier en een half uur, via Tsumeb en Otjiwarongo over asfalt. In de namiddag kun je een pad naar de rand van het plateau volgen. Het is een klim van ongeveer een uur over rotsen en trappen. Van daar zie je de savanne in alle richtingen liggen. Klipdassen zonnen op de stenen aan de rand. We plannen een nacht in een lodge aan de voet van de berg. ‘s Avonds is het stil, op het geroep van vogels in de bomen na.

Overnachting

Lodge aan de voet van de Waterberg

Rijtijd

4u30 (380 km)

Drie en een half uur over asfalt brengen je terug naar Windhoek. Onderweg kun je stoppen in Okahandja, waar een grote houtsnijmarkt langs de weg ligt. Daar koop je een beeldje of een schaal van hardhout. Je levert de wagen bij de luchthaven in, met tijd voor de controle op schade en stof. Reken daar een uur voor. De meeste vluchten naar Europa vertrekken ‘s avonds. Met deze volgorde had je de lange ritten in het begin en eindig je met korte etappes. Kijk nog eens naar de kilometerteller: er staan er een paar duizend extra op. In je koffer zit nog rood zand uit de Kalahari, dat je thuis nog weken terugvindt.

Overnachting

Geen, terugvlucht

Rijtijd

3u30 (340 km)