Australië en Nieuw-Zeeland in 40 dagen: van Sydney en Uluru naar de Zuidelijke Alpen

Veertig dagen passen niet in één koffer, dus de avond voor vertrek wordt er geschrapt. Je vertrekt vanuit Zaventem, met een eerste vlucht naar een grote overstapluchthaven in het Midden-Oosten of in Azië. Reken op zes tot dertien uur voor die eerste sprong, afhankelijk van de route. Kies een stoel aan het gangpad als je graag rechtstaat. Drink veel water en weinig wijn. Zet je horloge meteen op de tijd van Sydney, waar het acht tot tien uur later is dan thuis. Slaap wanneer het daar nacht is, ook als je lichaam protesteert. Onder het raam schuiven eerst de Alpen voorbij, later woestijn en tegen de ochtend een kust vol lichtjes. Vanaf nu ben je echt onderweg.

Overnachting

Aan boord

Rijtijd

Vlucht van 6 tot 13 uur naar de overstap

Singapore, Doha of Dubai: welke luchthaven het wordt, hangt af van de vlucht die je neemt. Een overstap van een paar uur volstaat om je benen te strekken. Sommige van die luchthavens hebben binnentuinen, stille ruimtes of douches voor transitreizigers. Een warme douche halverwege maakt de tweede vlucht een stuk lichter. Daarna volgt opnieuw een lange vlucht, acht tot veertien uur, naar het zuidoosten. Ergens boven de Indische Oceaan of Indonesië steek je de evenaar over. Je merkt er niets van, behalve misschien wat schokken. Eet licht, zet een oogmasker op en probeer te slapen. Elk uur slaap nu scheelt later een halve dag vermoeidheid. Tegen het einde kleurt de horizon oranje boven het Australische binnenland, eindeloos en zonder één weg.

Overnachting

Aan boord

Rijtijd

Overstap van enkele uren, daarna 8 tot 14 uur vliegen

Zout in de lucht en een geur van eucalyptus: zo begroet Sydney je na de landing in de ochtend. Na de paspoortcontrole volgt een strenge controle op voedsel en planten. Een trein of taxi brengt je daarna in een half uur naar het centrum. Je slaapt drie nachten in een hotel bij Circular Quay of in The Rocks. Kruip niet in bed voor het donker is. Wandel liever langs het water naar het Operagebouw en verder door de botanische tuin naar Mrs Macquarie’s Chair. Van daar zie je de brug en het Operagebouw op één lijn. Witte kaketoes vliegen krijsend over de gazons. Eet vroeg iets aan de kade, met de veerboten die af en aan varen. Om negen uur mag je slapen.

Overnachting

Hotel bij Circular Quay

Rijtijd

30 min van de luchthaven naar het centrum

Veerboten zijn in Sydney gewoon openbaar vervoer. ‘s Ochtends stap je aan Circular Quay op voor de overtocht naar Manly, ongeveer een half uur dwars door de haven. Ga buiten aan de reling staan. Achter je krimpen de brug en de witte schelpen van het Operagebouw. In Manly wandel je over de Corso naar het oceaanstrand, waar surfers op een golf wachten. Een pad langs de rotsen brengt je in een kwartier naar Shelly Beach, een beschutte baai om te snorkelen. Terug in de stad volg je een rondleiding door het Operagebouw. Een gids toont de zalen en vertelt hoe het gebouw tussen 1959 en 1973 tot stand kwam. ‘s Avonds eet je in een van de oude pubs van The Rocks.

Overnachting

Hotel bij Circular Quay

Rijtijd

Veerboot van ongeveer 30 min per richting

Blauw is hier de lucht zelf. Het waas boven de valleien komt van fijne olie die de eucalyptusbomen bij warm weer afgeven. Vanaf Central Station neem je de trein naar Katoomba, ongeveer twee uur door de voorsteden en de heuvels. Vanaf het station wandel je naar Echo Point, het uitkijkpunt op de Three Sisters, drie zandstenen rotspieken boven de Jamison Valley. Wie sterke benen heeft, daalt via de Giant Stairway af, meer dan achthonderd treden, naar het bos onderaan. Beneden loopt een pad door regenwoud langs de voet van de kliffen. Terug naar boven kan met een steil treintje, tegen betaling. Na een late lunch rijdt de trein je naar Sydney. Onderweg vallen de meeste reizigers in slaap.

Overnachting

Hotel bij Circular Quay

Rijtijd

Trein van ongeveer 2 uur per richting

Vochtige warmte valt als een deken over je schouders bij het uitstappen in Cairns. De vlucht vanuit Sydney duurt ongeveer drie uur, met onder je de lange oostkust van Australië. Je slaapt vier nachten in Cairns of in het rustigere Palm Cove, een half uur noordelijker. Zwem hier niet zomaar in zee. Tot ongeveer mei leven er gevaarlijke kwallen in het kustwater, dus zwem je alleen binnen een net of in een beschermend pak. Daarom heeft Cairns een groot gratis zoutwaterbad aan de Esplanade. In de namiddag wandel je over die promenade langs het wad. Pelikanen en reigers zoeken er voedsel in de modder. Bij valavond hangt de lucht vol krekels. Op een terras proef je je eerste barramundi.

Overnachting

Appartement in Cairns of Palm Cove

Rijtijd

Vlucht van ongeveer 3 uur

Anderhalf tot twee uur varen scheiden de haven van Cairns van het buitenrif. Je vertrekt met een dagboot die twee of drie stukken rif aandoet. Je krijgt een lycrapak, een masker en vinnen. Op veel boten legt een mariene bioloog uit wat je ziet en wat je beter niet aanraakt. Onder water liggen tafelkoralen, reuzenschelpen en scholen papegaaivissen. Met wat geluk zwemt er een zeeschildpad voorbij. Rifhaaien zijn schuw en blijven meestal op afstand. Wie liever droog blijft, kijkt door de ramen van een halfonderzeeër. De zee bepaalt hoe rustig de overtocht wordt. Wie snel zeeziek wordt, neemt vooraf een pil. Rond vijf uur vaart de boot terug, met zout op je huid en zand in je tas.

Overnachting

Appartement in Cairns of Palm Cove

Rijtijd

Boot van 1u30 tot 2 uur per richting

Twee werelderfgoederen raken elkaar bij Cape Tribulation: het regenwoud van de Daintree en het rif. Met een huurauto rijd je over de kustweg naar het noorden, met zicht op lege stranden onder palmen. Bij Mossman Gorge brengt een pendelbus je naar een korte lus door het bos, langs een rivier vol ronde keien. Daarna steek je met een kabelpont de Daintree River over. Kijk op de oever uit naar krokodillen. Aan de overkant kronkelt de weg smal door het woud. Op houten paden zie je wortels als muren en varens groter dan een mens. Kasuarissen leven hier, al toont deze grote vogel zich zelden. Terug naar Cairns rijd je ongeveer drie uur, met de zon in de rug.

Overnachting

Appartement in Cairns of Palm Cove

Rijtijd

Ongeveer 2u30 per richting

Tussen 1886 en 1891 hakten arbeiders een spoorlijn uit de steile helling boven Cairns, met de hand en met dynamiet. Vandaag neem je die lijn naar het bergdorp Kuranda, een rit van bijna twee uur langs watervallen en door tunnels. Bij de Barron Falls stopt de trein even, zodat je kan uitstappen voor het uitzicht. Kuranda zelf heeft overdekte markten, een vlinderhuis en een wandelpad langs de rivier. Terug naar beneden gaat het met een kabelbaan van ruim zeven kilometer over de kruinen van het regenwoud. Halverwege stap je uit voor korte paden tussen de bomen. Tegen de namiddag ben je terug in Cairns. De laatste avond in het tropische noorden eet je aan het water.

Overnachting

Appartement in Cairns of Palm Cove

Rijtijd

Trein van ongeveer 2 uur, kabelbaan van ongeveer 1u30

Groen wordt rood in minder dan drie uur vliegen. Je vliegt van Cairns naar de kleine luchthaven bij Uluru. Kijk door het raam: het land wordt vlak, droog en leeg, met hier en daar een zoutmeer dat wit oplicht in de zon. Bij aankomst haal je een huurauto op voor drie dagen. Je slaapt in Yulara, het enige dorp in de buurt van de rots. Reizigers kiezen er tussen een hotelkamer, een appartement of een safaritent. In de herfst is de lucht droog en koelen de nachten snel af. Bij zonsondergang rijd je naar het uitkijkpunt in het nationale park. Uluru gloeit eerst oranje, daarna dieprood. Na het donker verschijnen er meer sterren dan je ooit boven België zag.

Overnachting

Hotel of safaritent in Yulara

Rijtijd

Vlucht van ongeveer 2u30 tot 3 uur

Vier uur stappen rond één rots lijkt veel, tot je eraan begint. Vroeg vertrekken is hier de regel, want tegen de middag wordt het snel heet. De lus rond de voet van Uluru meet ongeveer tien kilometer, vlak en goed aangegeven. Onderweg passeer je holen, rotstekeningen en de waterpoel van Mutitjulu. Op sommige stukken vragen borden om geen foto’s te nemen: die plekken zijn heilig voor de Anangu, de traditionele eigenaars van dit land. Op de rots klimmen is sinds 2019 verboden. Na de wandeling bezoek je het cultureel centrum van het park. Daar vertellen de Anangu zelf over hun wetten en verhalen. In de namiddag rust je bij het zwembad. Een vliegennetje over je hoed is hier geen luxe.

Overnachting

Hotel of safaritent in Yulara

Vervoer

Korte ritten binnen het park

Zesendertig ronde koepels steken uit de vlakte, op ongeveer drie kwartier rijden van Yulara. Bij zonsopgang vertrek je naar Kata Tjuta voor de wandeling door de Valley of the Winds. Die lus is ongeveer zeven kilometer, met steile stukken over los gesteente. Reken op drie tot vier uur en neem minstens twee liter water per persoon mee. Bij grote hitte sluit het parkbeheer het verste deel van het pad al in de voormiddag. De wind fluit tussen de rotswanden. Op de hellingen groeien stekelig spinifexgras en woestijneiken. Na de middag loop je nog de korte Walpa Gorge in, een kloof die steeds smaller wordt. Bij valavond zie je de koepels paars kleuren vanaf het uitkijkpunt tussen de duinen.

Overnachting

Hotel of safaritent in Yulara

Rijtijd

45 min per richting

Koffie is in Melbourne bijna een geloof, dat proef je al op de eerste dag. In de ochtend lever je de huurauto in en vlieg je van Uluru naar Melbourne, ongeveer drie uur. Je slaapt twee nachten in een hotel in het centrum, vlak bij de trams. Binnen het centrum rijden die gratis. Na het inchecken loop je door de smalle steegjes tussen de grote straten. Hosier Lane en de gangen eromheen hangen vol straatkunst die voortdurend verandert. In Degraves Street drink je een flat white aan een tafeltje op de stoep. Daarna volg je de Yarra naar Southbank, waar de oevers vol terrassen liggen. ‘s Avonds eet je in Chinatown, waar Chinese gelukzoekers zich al tijdens de goudkoorts van de jaren 1850 vestigden.

Overnachting

Hotel in het centrum van Melbourne

Rijtijd

Vlucht van ongeveer 3 uur

Sinds 1878 verkopen kramers op de Queen Victoria Market groenten, vis en kaas. Je ontbijt er tussen de stalletjes, met een warme donut uit een oude bestelwagen. Daarna neem je de tram naar Fitzroy, een buurt met tweedehandswinkels, cafés en muurschilderingen. In de namiddag wandel je door de botanische tuin aan de Yarra, met zwarte zwanen op de vijvers. Tegen de schemering rijdt de tram je naar St Kilda. Aan het einde van de pier leeft een kleine kolonie dwergpinguïns tussen de rotsblokken van de golfbreker. Na zonsondergang komen ze vaak aan land. Vrijwilligers vragen om stil te blijven en zonder flits te fotograferen. Op Acland Street koop je nadien een taartje in een van de oude bakkerijen.

Overnachting

Hotel in het centrum van Melbourne

Vervoer

Tram

Soldaten die terugkwamen uit de Eerste Wereldoorlog legden deze kustweg aan, voor een groot deel met pikhouweel en schop. In Melbourne haal je een huurauto op en rijd je via Geelong naar Torquay, het begin van de Great Ocean Road. Bij Bells Beach kijk je naar surfers op de lange golven. Daarna slingert de weg tussen kliffen en zee. In Lorne stop je voor koffie en een korte uitstap naar de Erskine Falls in het bos erachter. Bij Kennett River zitten vaak koala’s in de eucalyptus langs de zijweg naar boven. Kijk omhoog en wees geduldig. In de namiddag bereik je Apollo Bay, een vissersdorp aan een brede baai. Je slaapt er één nacht, met fish and chips aan de haven.

Overnachting

Pension aan de baai in Apollo Bay

Rijtijd

Ongeveer 3u30 rijden, met stops

Regenwoud en kliffen liggen hier amper een uur rijden van elkaar. Vanuit Apollo Bay rijd je eerst het Great Otway National Park in, naar Maits Rest, een korte lus tussen boomvarens en oude beuken. Daarna daalt de weg weer naar de oceaan. De Twelve Apostles zijn kalkstenen zuilen die de golven uit de kliffen sneden. Twaalf zijn het er niet: er staan er nog een zevental. Ga vroeg of laat, want rond de middag rijden de bussen af en aan. Bij Loch Ard Gorge kijk je van bovenaf in een smalle baai tussen hoge wanden. In 1878 strandde hier een zeilschip, met maar twee overlevenden. Je slaapt in Port Campbell. Bij zonsondergang staan de zuilen in oranje licht.

Overnachting

Motel of pension in Port Campbell

Rijtijd

Ongeveer 1u30 rijden, met stops

Kangoeroes grazen bij valavond op de grasvelden van Halls Gap, al zie je dat pas op het einde van deze dag. Eerst rijd je nog langs London Bridge en The Grotto, twee rotsvormen aan de kust voorbij Port Campbell. Daarna draai je het binnenland in, langs schapenweiden, graanvelden en houten windmolens bij de drinkbakken. De rit naar de Grampians duurt ongeveer drie uur. Plots rijst een rij zandsteenruggen op uit het vlakke land. De traditionele eigenaars noemen dit gebergte Gariwerd. Halls Gap ligt in een vallei ertussen. Je slaapt er twee nachten in een huisje aan de rand van het bos. Doe boodschappen voor het ontbijt. Rond het huisje lachen de kookaburra’s in de bomen.

Overnachting

Huisje aan de bosrand in Halls Gap

Rijtijd

Ongeveer 3 uur rijden

Rotsplaten, een smalle kloof en een balustrade boven een afgrond: zo ziet de wandeling naar The Pinnacle eruit. Je vertrekt aan het parkeerterrein van Sundial voor een tocht van ongeveer vier kilometer heen en terug. Reken op twee uur, met wat klauterwerk. Boven kijk je loodrecht neer op Halls Gap en op het meer erachter. In de lente bloeien hier wilde orchideeën, in de herfst ruikt het bos naar hars. Na de lunch rijd je naar de MacKenzie Falls. Een steile trap brengt je naar de voet van de waterval, waar het water over brede trappen in een donkere poel valt. Bij Reeds Lookout zoek je de zonsondergang op, met zicht over de bossen tot aan het meer van Wartook.

Overnachting

Huisje aan de bosrand in Halls Gap

Vervoer

Korte ritten binnen het park

Ballarat groeide in de jaren 1850 op goudstof. Brede lanen, stenen banken en sierlijke balkons herinneren nog aan die rijke tijd. Je stopt er op de rit van de Grampians terug naar Melbourne, ongeveer drie uur in totaal. Wie wil, kan eerst nog een wijnhuis in de buurt van Great Western bezoeken, bekend om mousserende shiraz. Lever de huurauto in de namiddag in, in de stad of aan de luchthaven. De laatste avond in Australië breng je door aan de Yarra, met de lichten van de skyline in het water. Pak je koffer opnieuw in. Nieuw-Zeeland vraagt een warme trui, regenkledij en wandelschoenen zonder één korrel aarde aan de zolen.

Overnachting

Hotel in het centrum van Melbourne

Rijtijd

Ongeveer 3 uur rijden

Drie tot vier uur boven de Tasmanzee zetten je klok twee uur vooruit. Je vliegt van Melbourne naar Auckland. Nieuw-Zeeland controleert bij aankomst streng op voedsel, planten en wandelschoenen met aarde. Een pendelbus brengt je daarna naar een hotel in het centrum. Vandaag slaap je één nacht in Auckland. In de late namiddag neem je de bus naar Maungawhau, ook Mount Eden genoemd, een uitgedoofde vulkaan midden in de stad. Een pad loopt rond de grazige krater. Boven zie je de stad tussen twee havens liggen, met overal groene vulkaankegels. Er staan er tientallen in en rond de stad. ‘s Avonds eet je aan de jachthaven, tussen de masten van de zeilboten.

Overnachting

Hotel in het centrum van Auckland

Rijtijd

Vlucht van 3 tot 4 uur

Duizenden blauwe lichtjes hangen aan het plafond van een grot. Ze komen van larven van een muggensoort die alleen in Nieuw-Zeeland voorkomt. In Auckland haal je een huurauto op en rijd je zuidwaarts, ongeveer drie uur, door groene heuvels vol schapen. In Waitomo volg je een rondleiding door de grotten. Het hoogtepunt is een tocht met een bootje over een ondergrondse rivier, in het donker en in stilte. Foto’s maken mag daar niet. Wie meer avontuur zoekt, kan in een wetsuit op een binnenband door een andere grot drijven. In de namiddag loop je de korte Ruakuri wandeling, langs een kloof met natuurlijke rotsbruggen. Je slaapt in een eenvoudig pension tussen de heuvels.

Overnachting

Pension in Waitomo

Rijtijd

Ongeveer 3 uur rijden

De geur van rotte eieren verraadt Rotorua nog voor je het eerste bord ziet. Van Waitomo rijd je naar Rotorua, ongeveer twee uur. Ten zuiden van de stad bezoek je een geothermisch park met borrelende modderpoelen, stomende kraters en een meertje in giftig groen. Paden lopen tussen de bronnen door. Blijf erop, want de bodem is er dun en heet. In de namiddag ontspan je in warme baden met mineraalwater aan het meer van Rotorua. Wie wil, brengt de avond door in een Maori dorp, met een welkomstceremonie, zang en een hangi. Die maaltijd gaart urenlang in een oven onder de grond, op hete stenen. Je slaapt één nacht in de stad.

Overnachting

Hotel in Rotorua

Rijtijd

Ongeveer 2 uur rijden

IJsblauw water perst zich bij de Huka Falls door een rotsgeul van een paar meter breed. Je stopt er op de rit van Rotorua naar het zuiden. Het water van de Waikato kolkt zo hard dat je het gebrul al op de parking hoort. Daarna rijd je langs het meer van Taupo, ontstaan in de krater van een reusachtige uitbarsting. Aan de overkant verschijnen de toppen van Ruapehu en Ngauruhoe. Je slaapt twee nachten in het dorp National Park of in Whakapapa, aan de voet van de vulkanen. Bevestig ‘s avonds de pendelbus voor morgen. Lees het weerbericht voor de bergen. Een heldere lucht en weinig wind beslissen of de tocht doorgaat.

Overnachting

Lodge in National Park of Whakapapa

Rijtijd

Ongeveer 2u30 rijden

Negentien kilometer, bijna achthonderd meter klimmen en meer dan duizend meter dalen: de Tongariro Alpine Crossing is een volle dag. Reken op zes tot acht uur. Een pendelbus zet je ‘s ochtends vroeg af aan Mangatepopo. Het pad klimt eerst langs oude lavastromen naar de Rode Krater, de hoogste plek van de tocht. Daaronder liggen de Emerald Lakes, drie meertjes in fel groen, met stoom die uit de hellingen opstijgt. Over losse sintels daal je af. Daarna volgt een lange afdaling langs tussocks en bos naar Ketetahi. Deze tocht vraagt een goede conditie, stevige schoenen en warme kleren. Is het weer slecht, dan wandel je naar de Taranaki Falls, ongeveer twee uur.

Overnachting

Lodge in National Park of Whakapapa

Vervoer

Pendelbus ‘s ochtends en ‘s avonds

Grijze as, taaie struiken en geen enkel huis: de Desert Road ten oosten van de vulkanen voelt als een andere planeet. Je neemt die weg op de lange rit naar Wellington, ongeveer vijf uur met pauzes. Bij helder weer zie je Ruapehu met sneeuw op de top in je spiegel. Verder naar het zuiden wordt het land weer groen en heuvelachtig. Langs de Kapiti Coast rijd je tussen zee en heuvels de hoofdstad binnen. Wellington ligt rond een natuurlijke haven, met houten huizen die tegen steile hellingen kleven. Je slaapt twee nachten in een hotel aan de waterkant. Hou je jas bij de hand. De wind uit de Cookstraat waait hier vaak stevig.

Overnachting

Hotel aan de waterkant van Wellington

Rijtijd

Ongeveer 5 uur rijden, met pauzes

Twee volkeren vertellen hier hun verhaal onder één dak. De ochtend breng je door in Te Papa, het nationale museum aan de haven. Een hele verdieping gaat over de Maori, met een gesneden ontmoetingshuis en kano’s. Andere zalen tonen de aardbevingen, de vogels en de kolonisten die hier aanspoelden. Na de middag stap je op de rode kabeltram die sinds 1902 van Lambton Quay naar de botanische tuin klimt. Te voet daal je door de tuin weer af naar de stad. Tegen de avond wandel je naar de top van Mount Victoria. Van daar zie je de haven, de luchthaven en de veerboten die naar het Zuidereiland vertrekken. Morgen zit je zelf op zo’n boot.

Overnachting

Hotel aan de waterkant van Wellington

Vervoer

Te voet en met de kabeltram

Drie en een half uur varen scheiden de twee grote eilanden. In Wellington lever je de huurauto in en ga je als voetpassagier aan boord. De eerste anderhalf uur rol je over de open Cookstraat, waar het kan schommelen. Daarna glijdt de boot de Queen Charlotte Sound binnen, een verdronken vallei tussen beboste heuvels. Hou de reling vast en kijk uit naar dolfijnen. In Picton haal je een nieuwe huurauto op. Over de Queen Charlotte Drive en via Nelson rijd je naar Kaiteriteri, ongeveer drie uur. De stranden hier hebben goudgeel zand. Je slaapt twee nachten in een huisje vlak bij het nationale park Abel Tasman.

Overnachting

Huisje in Kaiteriteri of Marahau

Rijtijd

Veerboot van 3u30, daarna ongeveer 3 uur rijden

Zeehonden liggen te zonnen op de rotsen rond Tonga Island. Je ziet ze vanaf de watertaxi die je ‘s ochtends naar het noorden van het park brengt. Je stapt uit in Bark Bay en wandelt terug over de Abel Tasman Coast Track. Tot Anchorage is dat ongeveer twaalf kilometer, of vier uur stappen. Het pad slingert door bos met boomvarens, over hangbruggen en langs baaien met turquoise water. Neem een zwempak mee. Elke baai lijkt uit te nodigen voor een duik. Op enkele plekken moet je het getij volgen: de routekaart toont waar. In Anchorage pikt de watertaxi je op voor de terugtocht. Een kajak voor een deel van de route is een alternatief voor wie liever peddelt.

Overnachting

Huisje in Kaiteriteri of Marahau

Vervoer

Watertaxi heen en terug

Lagen kalksteen gestapeld als pannenkoeken: zo heten de rotsen van Punakaiki. Van Kaiteriteri rijd je door het binnenland naar de westkust, ongeveer vier en een half uur. De weg volgt de Buller Gorge, een smalle kloof met een snelle rivier. Een hangbrug over het water is een goede plek om je benen te strekken. Bij Westport bereik je de Tasmanzee. Daarna loopt de weg langs ruige kust, met nikaupalmen en wild schuim. Aan de Pancake Rocks volg je een kort pad tussen de rotsen. Bij hoog tij en zware zee spuiten de blaasgaten water hoog de lucht in. Kijk dus naar het getij. Je slaapt in een lodge tussen het regenwoud en de zee.

Overnachting

Lodge tussen bos en zee in Punakaiki

Rijtijd

Ongeveer 4u30 rijden

Hokitika leeft van drijfhout, goud en groen jade, in het Maori pounamu. Je loopt er een uur rond, langs de werkplaatsen waar kunstenaars de steen slijpen. Op het strand liggen boomstammen die de rivieren uit de bergen aanvoerden. Een omweg landinwaarts brengt je naar de Hokitika Gorge. Daar stroomt melkblauw gletsjerwater tussen witte rotsen, onder een hangbrug. De kleur komt van fijn steenmeel. Daarna rijd je verder naar het zuiden, met de Zuidelijke Alpen steeds dichter bij de kust. In Franz Josef slaap je twee nachten. Het dorp ligt op een paar kilometer van een gletsjer die tot in het regenwoud zakt.

Overnachting

Lodge in Franz Josef

Rijtijd

Ongeveer 3 uur rijden, met de omweg

IJs en regenwoud liggen hier op enkele kilometers van elkaar. Dat zie je zelden. ‘s Ochtends stap je door de vallei van de Franz Josef, zo ver als het pad open is. Rivieren verleggen er vaak hun bedding. De gletsjer is de voorbije decennia sterk gekrompen, zodat je hem nu van op afstand ziet. Bij helder weer kan je met een helikopter op het ijs landen, als het weer en de organisatie het toelaten. In de namiddag rijd je naar Fox Glacier voor de wandeling rond Lake Matheson. Op een windstille dag spiegelen de besneeuwde toppen van Aoraki en Tasman in het donkere water. ‘s Avonds zoek je de gloeiwormen in het bos naast het dorp.

Overnachting

Lodge in Franz Josef

Rijtijd

Ongeveer 1 uur rijden in totaal

Watervallen langs de weg tellen wordt een spel op de Haast Pass. Van Franz Josef rijd je eerst langs de kust naar Haast, met zicht op de Tasmanzee. Daarna klimt de weg het binnenland in, door beukenbos en langs rivieren met keien. Bij de Thunder Creek Falls valt het water van een steile rotswand in een poel. Een korte wandeling brengt je naar de Blue Pools, waar helder blauw water onder een hangbrug staat. Forellen zwemmen er tussen de stenen. Na de pas wordt het land droger en bruin. Langs de meren Hawea en Wanaka rijd je naar het stadje Wanaka. Je slaapt er twee nachten aan het meer.

Overnachting

Appartement aan het meer in Wanaka

Rijtijd

Ongeveer 4 uur rijden, met stops

Twaalfhonderd meter stijgen zonder één vlak stuk: Roys Peak is een zware dag. Je vertrekt bij het eerste licht. De tocht is ongeveer zestien kilometer heen en terug, over een breed pad door schapenweiden. Reken op vijf tot zes uur en een goede conditie. Schaduw is er niet, dus neem zonnecrème, een hoed en veel water mee. Vlak onder de top ligt de bekende rug, met het meer en zijn schiereilanden diep beneden. Bij helder weer zie je Aoraki in de verte. Wie het rustiger wil, wandelt langs het meer naar de wilg die in het water groeit. Een fiets huren voor het pad langs de oever kan ook. ‘s Avonds proef je een pinot noir uit Central Otago.

Overnachting

Appartement aan het meer in Wanaka

Vervoer

Korte rit naar het begin van het pad

Goudzoekers uit China woonden in Arrowtown in hutjes van steen en zoden. Een paar ervan staan er nog, aan de rand van het dorp langs de rivier. Je stopt er na de rit over de Crown Range, de hoogste hoofdweg van het land. Van Wanaka duurt die ongeveer een uur, met een uitkijkpunt over de vallei van Queenstown. De hoofdstraat van Arrowtown heeft houten gevels en veranda’s uit de tijd van de goudkoorts. In de herfst kleuren de populieren en eiken er goudgeel. In de namiddag bereik je Queenstown aan het meer Wakatipu. Met de kabelbaan ga je naar Bob’s Peak. Daar zie je de stad onder de bergen liggen, met de Remarkables in de laatste zon.

Overnachting

Hotel aan het meer in Queenstown

Rijtijd

Ongeveer 1u30 rijden

Een smalle weg langs het meer Wakatipu leidt naar Glenorchy, een dorp aan het einde van de weg. Die rit maak je ‘s ochtends, ongeveer drie kwartier, met besneeuwde toppen aan de overkant van het water. In Glenorchy loop je een korte lus langs de lagune en de rode loods aan de aanlegsteiger. Daarna keer je terug en rijd je naar Te Anau, ongeveer twee uur, door open schapenland. Te Anau ligt aan het grootste meer van het Zuidereiland en is de poort naar Fiordland. Je slaapt twee nachten in een lodge. Wie wil, steekt ‘s avonds met een boot het meer over naar een grot met gloeiwormen en een ondergrondse waterval.

Overnachting

Lodge in Te Anau

Rijtijd

Ongeveer 3 uur rijden in totaal

Regen maakt Milford Sound mooier. Na een bui storten honderden tijdelijke watervallen van de rotswanden. Je vertrekt vroeg uit Te Anau voor een rit van ongeveer twee uur naar het fjord. Onderweg stop je aan de Mirror Lakes en in de brede vallei van de Eglinton. Daarna rijd je door de Homer Tunnel, ruim een kilometer door de berg. Aan de kade stap je op een boot voor een tocht van twee uur tot aan de Tasmanzee. Mitre Peak rijst bijna loodrecht uit het water op. Zeehonden liggen op de rotsen. Met geluk zwemmen er dolfijnen mee. Een korte wandeling naar de Chasm brengt je op de terugweg bij een rivier die gaten in de rots slijpt.

Overnachting

Lodge in Te Anau

Rijtijd

Ongeveer 2 uur per richting

Fruitkramen langs de weg verkopen in de herfst appels, peren en late abrikozen. Je passeert ze bij Cromwell, op de lange rit van Te Anau naar Aoraki Mount Cook. Reken op vier en een half uur rijden, met pauzes. Via de Lindis Pass steek je een kale hoogvlakte over met goudbruin tussockgras. Daarna daal je af naar het Mackenzie Basin. Plots ligt daar het meer Pukaki, melkachtig turquoise door het gletsjerwater. Aan het einde van het meer staat Aoraki, de hoogste berg van Nieuw-Zeeland. De weg langs de oever leidt recht op hem af. Je slaapt twee nachten in het dorp aan de voet van de berg.

Overnachting

Lodge in Aoraki Mount Cook Village

Rijtijd

Ongeveer 4u30 rijden, met pauzes

Drie hangbruggen zwiepen boven een grijze bergrivier op de Hooker Valley Track. Je loopt die wandeling ‘s ochtends, ongeveer tien kilometer heen en terug, of drie uur. Het pad is vlak en goed aangelegd, dus geschikt voor iedereen. Aan het einde ligt het Hooker Lake, met brokken ijs die op het water drijven. Daarachter rijst de top van Aoraki op, als de wolken meewerken. In de namiddag rijd je naar de Tasman Glacier. Een korte, steile klim brengt je naar een uitkijkpunt over het gletsjermeer. Na het donker is de lucht hier zo zwart dat de streek erkend is als sterrenreservaat. De Melkweg en de Magelhaense Wolken zie je met het blote oog.

Overnachting

Lodge in Aoraki Mount Cook Village

Vervoer

Korte ritten binnen het park

Een kerkje van natuursteen staat aan de oever van het meer Tekapo, met een raam dat uitkijkt op het water en de bergen. Het werd in 1935 gebouwd. Je stopt er op de laatste lange rit, van Aoraki naar Christchurch, ongeveer vier uur. De vlakte van Canterbury is breed, vlak en vol schapen. In Christchurch lever je de huurauto in. Je slaapt er één nacht in het centrum. De stad werd in 2011 zwaar getroffen door een aardbeving. Een kathedraal van kartonnen kokers vervangt sindsdien de oude kerk. Tegen de avond laat je je met een bootje over de rivier Avon varen, tussen treurwilgen. Het afscheidsdiner eet je in een van de nieuwe straten van de stad.

Overnachting

Hotel in het centrum van Christchurch

Rijtijd

Ongeveer 4 uur rijden

Zevenendertig nachten later ligt alles in omgekeerde volgorde voor je. ‘s Ochtends vertrek je uit Christchurch, met een of twee overstappen in Azië of het Midden-Oosten. Kies een plaats aan het raam. Bij helder weer zie je nog de besneeuwde Zuidelijke Alpen boven de wolken. Reken op zesentwintig tot dertig uur onderweg, inclusief overstappen. Je vertrekt vroeg en wint onderweg tien tot elf uur terug, dus met een vlotte verbinding land je laat op de avond in Zaventem. Plan de eerste dagen thuis rustig in. Een jetlag in deze richting duurt vaak langer dan op de heenweg. Vul in het vliegtuig je routeboek aan, zolang je de geur van eucalyptus en het lachen van de kookaburra nog in je hoofd hebt.

Overnachting

Aan boord

Rijtijd

Vluchten van meer dan 30 uur, met overstappen