Treinreis Nieuw-Zeeland in 14 dagen: van Auckland tot de Zuidelijke Alpen

Zeilboten liggen dicht tegen elkaar in de jachthaven van Auckland, de stad die zichzelf de stad van de zeilen noemt. Daar kom je aan na een vlucht van meer dan een dag. Een transfer brengt je in ongeveer drie kwartier naar een hotel in het centrum. Je slaapt er twee nachten om bij te komen. Vandaag houd je het bij een wandeling langs het water, van de veerterminal naar de kades van de Viaduct. Daar eet je iets met zicht op de boten. De stad ligt op een smalle landtong tussen twee zeeën, bezaaid met oude vulkaankegels. Een auto heb je hier niet nodig: het centrum is goed te voet en met de bus te doen.

Overnachting

Hotel in het centrum van Auckland

Rijtijd

45 min (20 km) vanaf de luchthaven

Twaalf minuten varen is genoeg om in Devonport te zijn, een oude wijk met houten villa’s aan de overkant van de haven. Je neemt de veerboot en klimt naar de top van Mount Victoria, een kleine vulkaankegel. Wie meer tijd wil op het water, vaart naar Waiheke, een eiland met stranden en wijngaarden op ongeveer drie kwartier. In de namiddag ben je terug in de stad. Dan ga je nog naar Maungawhau, de hoogste kegel binnen de stad. Van boven kijk je in de grazige krater en over beide havens. Ga vroeg slapen. De trein naar het zuiden vertrekt morgen vroeg vanaf het station Strand, aan de rand van het centrum.

Overnachting

Hotel in het centrum van Auckland

Vervoer

Veerboot en bus

Bochten, bochten en nog eens bochten: zo overbrugt de Raurimu-spiraal het hoogteverschil naar het centrale plateau. Je ziet dat stuk vanuit de Northern Explorer, de trein die Auckland met Wellington verbindt. Eerst rijdt hij door het groene boerenland van de Waikato, met koeien tot aan het spoor. In de wagen met grote ramen volg je het landschap dat stilaan ruiger wordt. Na ongeveer vijf en een half uur stap je halverwege uit, in het dorp National Park. Aan de horizon staan de vulkanen Ruapehu, Ngauruhoe en Tongariro. Je slaapt twee nachten in een lodge aan hun voet. ‘s Avonds bereid je met de gastheer de tocht van morgen voor.

Overnachting

Lodge in National Park Village

Rijtijd

Trein ongeveer 5 u 30

Een shuttle zet je voor dag en dauw af aan het begin van de Tongariro Alpine Crossing. Het is een zware bergwandeling van ongeveer twintig kilometer, tussen kraters, lavastromen en groene meertjes. Reken op zeven tot acht uur en een goede conditie. Het pad klimt eerst door een vallei van oude lava. Daarna volgt een steile klim naar de Red Crater, het hoogste punt. Van daar daal je over los gesteente naar de Emerald Lakes. Aan het einde haalt dezelfde shuttle je weer op. Bij slecht weer gaat de tocht niet door. Wie liever korter stapt, wandelt lager door het bos naar een waterval. ‘s Avonds smaakt het eten in de lodge dubbel.

Overnachting

Lodge in National Park Village

Vervoer

Shuttle naar het begin en terug

Hoge stalen viaducten dragen het spoor langs de flank van de Ruapehu. Daar stap je opnieuw op de Northern Explorer, voor het tweede deel naar Wellington. Na de bergen daalt de trein door de vlakte van de Manawatu naar de kust. Het laatste stuk loopt langs de zee, voorbij Paekakariki, met het eiland Kapiti aan de horizon. Na ongeveer vijf uur rij je het station van de hoofdstad binnen. Je slaapt twee nachten in een hotel aan de haven. Wellington is klein en heuvelachtig, aan een diepe baai. ‘s Avonds wandel je over de kade naar een van de restaurants. Neem een jas mee: de stad staat bekend om haar wind.

Overnachting

Hotel aan de haven van Wellington

Rijtijd

Trein ongeveer 5 u

Het nationaal museum Te Papa staat aan de kade, op een paar minuten van het hotel. Je brengt er de voormiddag door, tussen de geschiedenis van de Māori, de natuur van het land en een zaal over aardbevingen. Voor buitenlandse bezoekers vanaf zestien jaar is de toegang betalend. Na de middag neem je de rode kabeltram naar de botanische tuin op de heuvel. Van boven zie je de baai en de haven. Je daalt te voet af door de tuin, langs rozen en oude bomen. In de late namiddag loop je nog naar Cuba Street, een straat met kleine cafés en tweedehandswinkels. Pak ‘s avonds je bagage, want de boot vertrekt morgen.

Overnachting

Hotel aan de haven van Wellington

Vervoer

Geen rit

Smalle zee-armen tussen beboste heuvels vormen het laatste uur van de overtocht. Dat zijn de Marlborough Sounds, op het Zuidereiland. Met de Interislander steek je de Cookstraat over, ongeveer drie en een half uur. Op een rustige dag sta je aan dek. Bij wind kan de straat ruw zijn, dus zoek je dan binnen een plek aan het raam. In Picton blijf je één nacht, in een guesthouse in het havenstadje. Wie wil, maakt in de namiddag een korte wandeling boven de haven. Een wijnproeverij in de streek van Marlborough, iets zuidelijker, kan ook. We breken de reis hier, zodat de trein naar het zuiden niet meteen na de boot volgt.

Overnachting

Guesthouse in Picton

Rijtijd

Veerboot ongeveer 3 u 30

Pelsrobben liggen vaak op de rotsen naast het spoor, alsof ze op de trein wachten. Die stukken zie je vanuit de Coastal Pacific, de seizoenstrein van Picton naar Christchurch. Hij rijdt eerst door de wijngaarden van Marlborough. Dan volgt hij de kust. Aan de ene kant ligt de oceaan. Aan de andere kant rijzen de bergen van de Kaikoura-ketens op, in de winter met sneeuw. Na ongeveer twee en een half uur stap je uit in Kaikoura. De trein komt pas rond vier uur aan. ‘s Avonds wandel je langs de baai en eet je vis in het stadje. Je slaapt er één nacht in een motel. De walvistocht plan je morgenochtend.

Overnachting

Motel in Kaikoura

Rijtijd

Trein ongeveer 2 u 30

Vlak voor de kust van Kaikoura duikt de zeebodem steil naar een diepe kloof. Potvissen jagen daar het hele jaar door. ‘s Ochtends vaar je met de boot uit om ze te zoeken. Wanneer een potvis duikt, zie je de staart boven het water uitkomen. Of je er een ziet, beslist de zee. Bij ruwe zee valt de tocht uit. Dan wandel je over het schiereiland naar een kolonie pelsrobben. In de namiddag neem je de Coastal Pacific verder naar Christchurch, nog ruim drie uur langs de kust en door het boerenland. Je komt aan in de vroege avond. Je slaapt twee nachten in een hotel in het centrum.

Overnachting

Hotel in het centrum van Christchurch

Rijtijd

Trein ongeveer 3 u 15

Nieuwe pleinen naast lege percelen tonen hoe Christchurch na de aardbevingen van 2010 en 2011 opnieuw opgebouwd werd. Je begint de dag te voet, door de botanische tuin langs de rivier Avon. Op het water glijden platte bootjes, voortgeduwd met een lange stok. Na de middag stap je op de oude tram, die een lus door het centrum rijdt. Niet ver van de route staat de tijdelijke kathedraal van karton, gebouwd na de aardbevingen. Daarna drink je koffie in een van de nieuwe straatjes met kleine zaken. Hier verlaat je de kust. De volgende trein trekt de bergen in. ‘s Avonds pak je een lichte tas voor twee nachten in het bergdorp.

Overnachting

Hotel in het centrum van Christchurch

Vervoer

Geen rit

Brede grijze rivierbeddingen glinsteren onder de viaducten van de TranzAlpine. Je neemt de trein ‘s ochtends in Christchurch, richting Greymouth aan de westkust. Eerst gaat het over de vlakte van Canterbury. Daarna volgt de trein de kloven van de rivier Waimakariri, over hoge viaducten en door tunnels. Een open uitkijkwagen geeft zicht op de bergen en de bedding diep onder je. Na ongeveer twee en een half uur stap je halverwege uit, in Arthur’s Pass. Je slaapt twee nachten in een lodge of chalet in het bergdorp. Het is er stil na het vertrek van de trein. In de namiddag loop je een kort pad naar een waterval vlak bij het dorp.

Overnachting

Lodge of chalet in Arthur’s Pass

Rijtijd

Trein ongeveer 2 u 30

Kea’s, grote groene bergpapegaaien, komen vaak tot in het dorp. Ze zijn nieuwsgierig en trekken aan alles wat los hangt. Vandaag kies je een wandeling die bij je conditie past. Naar de Devil’s Punchbowl-waterval is het ongeveer een uur heen en terug, met trappen door bergbos. Wie meer wil, klimt over een steil pad naar een bergkam boven de boomgrens. Van daar zie je de toppen rond de pas. Reken dan op een halve dag of langer. Vraag eerst het weer na in het bezoekerscentrum, want boven slaat het snel om. Na de wandeling is er tijd om te lezen bij de kachel. ‘s Avonds hoor je alleen de rivier.

Overnachting

Lodge of chalet in Arthur’s Pass

Vervoer

Geen rit

Laat licht valt anders op dezelfde kloven. Daarom neem je de terugkerende TranzAlpine pas in de namiddag, wanneer hij uit Greymouth langs Arthur’s Pass komt. In de voormiddag is er nog tijd voor een korte wandeling bij het dorp of een koffie bij het station. Dan stap je in. De trein daalt door de vallei van de Waimakariri naar de vlakte, terwijl de schaduwen langer worden. ‘s Avonds kom je in Christchurch aan. Je slaapt de laatste nacht in een hotel bij de luchthaven. Wie de westkust zelf wil zien, kan de TranzAlpine tot Greymouth nemen en daar een nacht blijven. Dan wordt de reis een dag langer.

Overnachting

Hotel bij de luchthaven van Christchurch

Rijtijd

Trein ongeveer 2 u 30

Na veertien dagen zonder stuur kom je aan het einde van de rails. De vlucht naar huis vertrekt van de luchthaven van Christchurch, op een paar minuten van het hotel. Met deze volgorde is de terugkeer naar de luchthaven kort en zonder overstap. Hangt de vlucht pas in de namiddag, dan ga je nog naar het centrum over Antarctica, vlak naast de luchthaven. Daar zie je waarom Christchurch al lang een vertrekhaven is voor expedities naar het zuiden. Daarna check je in voor de lange vlucht met minstens één overstap. Door het tijdsverschil land je pas een dag later in België. Zet de klok in je hoofd alvast terug.

Overnachting

Geen, terugvlucht

Vervoer

Korte transfer naar de luchthaven