Patagonië, de Falklands, Zuid-Georgië en Antarctica in 36 dagen

Je vertrekt in de avond uit Brussel, met een overstap in Madrid, Parijs of Frankfurt. Welke route het wordt, hangt af van de prijs en de vertrektijden op dat moment. De lange vlucht over de Atlantische Oceaan duurt twaalf tot dertien uur. Ergens in de nacht kruis je de evenaar, meestal terwijl je slaapt. Draag losse kleren en drink veel water. De jetlag valt mee: Buenos Aires ligt maar vier of vijf uur achter op België. Stop in je handbagage alles wat je de eerste twee dagen nodig hebt. Je koffer reist daarna nog mee op een binnenlandse vlucht, twee lijnbussen en een schip. Bij het ontbijt aan boord zie je de groene kust van Brazilië onder je.

Overnachting

Nachtvlucht

Vervoer

Lange vlucht met een overstap in Europa

Ezeiza ontvangt je in de vroege ochtend, moe maar op tijd voor koffie. Een chauffeur rijdt je in ongeveer een uur naar San Telmo, de oudste wijk van Buenos Aires. Je hotel zit in een gerestaureerd herenhuis met een binnenplaats vol planten. Slaap een paar uur. Daarna wandel je door straten met kasseien en balkons van smeedijzer. In de overdekte markt van San Telmo verkopen kraampjes oude sifons, vinyl en empanadas. Bestel een cortado met een medialuna, het zoete croissantje dat hier bij elk ontbijt hoort. In de late namiddag rust je opnieuw. Argentijnen eten pas na negen uur ‘s avonds. Je eerste biefstuk volgt dus laat, in een parrilla om de hoek, met een glas malbec.

Overnachting

Boetiekhotel in een herenhuis in San Telmo

Rijtijd

Privétransfer van ongeveer 1 uur

Evita Perón ligt begraven op het kerkhof van Recoleta, tussen marmeren grafkapellen die eruitzien als kleine huizen. Een gids vertelt je ‘s ochtends over de families achter die graven. Daarna rijd je naar La Boca, de oude havenwijk aan de Riachuelo. De huizen van Caminito zijn in felle kleuren geverfd, met golfplaat en hout. Blijf in de buurt van de bekende straatjes, want verder is de wijk minder veilig om rond te dwalen. In de namiddag heb je vrije tijd in Palermo, met parken en koffiebars onder de platanen. ‘s Avonds ga je naar een milonga, een danszaal waar inwoners van de stad zelf tango dansen. Wie wil, neemt eerst een korte les van een uur.

Overnachting

Boetiekhotel in een herenhuis in San Telmo

Vervoer

Halve dag met gids en chauffeur

Ruim drie uur vlieg je van het binnenlandse vliegveld Aeroparque naar El Calafate. Uit het raam zie je de groene pampa langzaam overgaan in droge, bruine steppe. Bij de landing ligt het Lago Argentino onder je, melkachtig turkoois door het gletsjerwater. Het stadje is klein, met houten huizen en winkels vol buitenkledij. Je hotel ligt aan de rand, met zicht op het meer. In de late namiddag wandel je naar de Laguna Nimez, een vogelreservaat vlak bij het centrum. Flamingo’s, zwarthalszwanen en ibissen staan er vaak in het ondiepe water. De wind waait hier bijna altijd. Haal dus meteen je winddichte jas uit de koffer, ook als de zon schijnt.

Overnachting

Hotel aan de rand van El Calafate met zicht op het Lago Argentino

Rijtijd

Binnenlandse vlucht van ruim 3 uur

Een knal als een kanonschot rolt over het water als er een brok ijs van de Perito Morenogletsjer afbreekt. De wand steekt zestig tot zeventig meter boven het meer uit. Je rijdt er in iets meer dan een uur naartoe, door het nationaal park Los Glaciares. Kilometers stalen loopbruggen voeren je langs de voorkant, op verschillende hoogtes. Neem je tijd. Een groot stuk dat afbreekt, kan uren op zich laten wachten. In de namiddag vaart een boot tot vlak voor de ijswand. Wie fit is, kan met een gids en stijgijzers op de gletsjer zelf wandelen. Die tocht heeft een leeftijdsgrens en raakt snel volzet, dat kijken we na bij je aanvraag.

Overnachting

Hotel aan de rand van El Calafate met zicht op het Lago Argentino

Rijtijd

Ongeveer 1 uur 15 min heen, ook terug

Guanaco’s grazen langs de lange, rechte weg naar het noorden. Een chauffeur brengt je in ongeveer drie uur naar El Chaltén. Halverwege stop je bij La Leona, een oude herberg in de steppe, voor koffie met taart. Bij helder weer duikt de Fitz Roy al vanop de weg op, een granieten tand boven de wolken. El Chaltén werd pas in 1985 gesticht en voelt als een dorp van trekkers. Er zijn bakkers, kleine brouwerijen en winkels die stijgijzers verhuren. In de namiddag klim je in een halfuur naar de Mirador de los Cóndores, net boven het dorp. Van daar zie je de vallei van de Río de las Vueltas liggen. Soms cirkelen er condors boven de rotsen.

Overnachting

Berglodge aan de rand van El Chaltén

Rijtijd

Ongeveer 3 uur met chauffeur

Twintig kilometer heen en terug, acht tot tien uur stappen: dit is de zwaarste dag van het Patagonische deel. Het pad vertrekt in het dorp en loopt lang vlak door beukenbos en langs moerassen. Het laatste uur klimt het steil over los gesteente naar de Laguna de los Tres. Daar staat de Fitz Roy pal boven een groen gletsjermeer. Een goede conditie en stevige stapschoenen zijn nodig. Wie dat niet ziet zitten, stopt bij de Laguna Capri, een rustiger doel van ongeveer vier uur heen en terug. Het weer verandert hier snel. Wolken kunnen de top de hele dag verbergen. Een lokaal bier smaakt ‘s avonds dubbel zo goed na zo’n tocht.

Overnachting

Berglodge aan de rand van El Chaltén

Rijtijd

Te voet, 8 tot 10 uur

Na de lange tocht van gisteren mag het trager. Een minibus rijdt je over een grindweg van ongeveer een uur naar het Lago del Desierto, ten noorden van het dorp. Onderweg stop je bij de Chorrillo del Salto, een waterval die in een kom van rotsen valt. Aan het meer wandel je een uur naar de Glaciar Huemul, die als een witte tong aan de berghelling hangt. Over het meer vaart soms een boot naar de grens met Chili. Die oversteek plannen we niet: je keert terug naar El Chaltén. In de late namiddag zit je gewoon op een terras met een koffie. Kijk dan hoe het licht langzaam over de toppen boven het dorp trekt.

Overnachting

Berglodge aan de rand van El Chaltén

Rijtijd

Ongeveer 1 uur over een grindweg, ook terug

Illustratief beeld: een waterval bij de Fitz Roy.

Lamsvlees aan een ijzeren kruis rond een open vuur: dat is cordero al asador, het feestmaal van Patagonië. Je proeft het vanavond op een estancia, een schapenboerderij buiten El Calafate. Eerst rijd je in de ochtend de drie uur terug door de steppe. In de namiddag bezoek je het Glaciarium, een museum over gletsjers en ijs aan de rand van de stad. Daarna haalt een busje je op voor de estancia. De boer toont hoe zijn honden de schapen bijeendrijven en hoe er geschoren wordt. Na het diner rij je in het late licht terug. In de zomer wordt het hier pas na tien uur ‘s avonds donker.

Overnachting

Hotel aan de rand van El Calafate met zicht op het Lago Argentino

Rijtijd

Ongeveer 3 uur met chauffeur

Stempels in je paspoort horen bij vandaag: je verlaat Argentinië en rijdt Chili binnen. Een lijnbus doet ongeveer vijf tot zes uur over de rit naar Puerto Natales. Aan de grenspost bij Cerro Castillo stap je twee keer uit, eerst bij de Argentijnse douane, daarna bij de Chileense. Chili controleert streng op voedsel. Vers fruit, vlees en kaas mag je niet invoeren, eet je appel dus vooraf op. Puerto Natales ligt aan een fjord, met huizen van golfplaat en bergen aan de overkant. Langs de kade staat een rij oude palen van een verdwenen pier, vaak met aalscholvers erop. ‘s Avonds eet je zeevruchten of een stoofpot van lam in een warme eetzaal.

Overnachting

Hotel aan de fjord in Puerto Natales

Rijtijd

Lijnbus van 5 tot 6 uur met grensovergang

Vroeg vertrekken loont vandaag. Een busje rijdt je in ongeveer twee uur naar het nationaal park Torres del Paine, waar je twee nachten in een lodge logeert. Vanaf de lodge klim je naar de Base Las Torres: ongeveer negentien kilometer heen en terug, acht tot negen uur stappen. Het eerste stuk loopt door de vallei van de Ascencio, waar de wind soms hard door de kloof jaagt. Het laatste uur gaat steil over een morene van rotsblokken. Boven staan drie granieten torens recht boven een grijsgroen meer. Voor dit pad moet je tegenwoordig vooraf reserveren, dat kijken we na. Wie minder wil stappen, keert om bij de berghut Chileno, halverwege de klim.

Overnachting

Lodge in het nationaal park Torres del Paine

Rijtijd

Ongeveer 2 uur naar het park, daarna te voet 8 tot 9 uur

Blauwe ijsbergen drijven in het Lago Grey, afgebroken van de gletsjer aan het noordelijke eind van het meer. Een korte wandeling over een kiezelstrand brengt je tot aan het water. Wie wil, vaart met een boot tot vlak voor de Glaciar Grey, als de wind het toelaat. Op de terugweg stop je bij de Salto Grande, een waterval tussen het Lago Nordenskjöld en het Lago Pehoé. Achter het turkooizen Pehoé staan de Cuernos del Paine, gestreepte pieken van licht graniet en donkere rots. Guanaco’s lopen hier vaak over de weg. Met wat geluk zie je een nandoe of een vos. Poema’s leven ook in het park, al zie je die zelden.

Overnachting

Lodge in het nationaal park Torres del Paine

Vervoer

Korte ritten in het park met chauffeur

Kilometers schapenland trekken voorbij het busraam op de weg naar het zuiden. Van het park rij je in ongeveer vijf uur naar Punta Arenas, met een korte stop in Puerto Natales. De stad ligt aan de Straat van Magellaan, de zeeweg tussen de Atlantische en de Stille Oceaan. Rond 1900 werd ze rijk van wol en scheepvaart. Dat zie je aan de herenhuizen rond de Plaza de Armas. Midden op het plein staat een standbeeld van Magellaan, met een inheemse figuur aan zijn voet. Wie de teen van die figuur aanraakt, keert volgens de traditie ooit terug. ‘s Avonds eet je centolla, de koningskrab uit deze wateren, in een restaurant aan de kust.

Overnachting

Hotel in een herenhuis in het centrum van Punta Arenas

Rijtijd

Ongeveer 5 uur met chauffeur

Balkende geluiden klinken over Isla Magdalena, ongeveer twee uur varen van Punta Arenas. Ze komen van Magelhaenpinguïns, die hier in de zomer met tienduizenden broeden in holen in de grond. Een afgezet pad loopt een uur lang tussen de nesten door, naar een kleine rode vuurtoren. Je houdt afstand en blijft op het pad. Meeuwen en jagers cirkelen boven de kolonie, op zoek naar eieren. De boot vaart alleen bij rustige zee. Een afgelaste afvaart is hier gewoon. In de namiddag bezoek je het museum Nao Victoria, met nagebouwde schepen van Magellaan, Darwin en Shackleton. Pak daarna je koffer opnieuw in voor de lange busrit van morgen.

Overnachting

Hotel in een herenhuis in het centrum van Punta Arenas

Rijtijd

Boottocht van ongeveer 2 uur heen, ook terug

Twaalf uur op de bus klinkt lang, maar deze rit vertelt het hele verhaal van Vuurland. Bij Primera Angostura rijdt de bus op een veerpont en steek je in twintig minuten de Straat van Magellaan over. Soms springen Commersondolfijnen in het kielzog, zwart en wit als kleine orka’s. Daarna volgt een lege vlakte met olieputten en schapen. Bij San Sebastián ga je opnieuw de grens over, nu terug naar Argentinië. Rond Tolhuin worden de vlaktes bossen en meren. Het laatste stuk klimt over de Garibaldipas, met zicht op het Lago Escondido. Pas laat op de avond rij je Ushuaia binnen, tussen de bergen en het Beaglekanaal.

Overnachting

Hotel op de helling boven het Beaglekanaal

Rijtijd

Lijnbus van ongeveer 11 tot 12 uur met veerpont en grensovergang

Sneeuw ligt nog op de toppen boven Ushuaia, met rode en blauwe daken tegen de helling eronder. In de ochtend heb je nog tijd voor het Museo Marítimo, ondergebracht in de oude gevangenis van de stad. Je ziet er cellen, scheepsmodellen en een zaal over de poolreizen. Rond de middag breng je je koffer naar de haven. In de namiddag stap je aan boord van een klein expeditieschip, met plaats voor ongeveer honderd tot tweehonderd reizigers. Je deelt het schip dus met anderen. Na een verplichte veiligheidsoefening vaar je het Beaglekanaal uit, naar het oosten. Op het dek zie je de laatste lichtjes van de stad verdwijnen. Morgen ligt alleen nog open zee voor je.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Korte transfer naar de haven

Zwartbrauwalbatrossen glijden urenlang naast het schip, bijna zonder met hun vleugels te slaan. Vandaag vaar je de hele dag over de open Atlantische Oceaan, naar het noordoosten. Het schip deint, soms licht, soms stevig. Neem bij twijfel vroeg een middel tegen zeeziekte, liefst voor je je ellendig voelt. Aan boord geven natuurgidsen lezingen over zeevogels, pinguïns en de geschiedenis van de Falklands. Je leert ook de regels voor elke landing. Jassen, rugzakken en laarzen worden gecontroleerd en gestofzuigd, zodat er geen zaden of aarde mee aan wal gaan. Op Zuid-Georgië zijn die regels erg streng. ‘s Avonds zie je vanop het achterdek de zon laag over de golven zakken.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Een dag varen

Rotspinguïns hoppen met twee voeten tegelijk de kliffen op, hun gele kuif in de wind. Vandaag probeert het schip te landen op een van de buitenste eilanden van West Falkland, zoals Saunders, Carcass of West Point Island. Welk eiland het wordt, bepalen de kapitein en het weer. Op sommige van die eilanden broeden zwartbrauwalbatrossen vlak naast de pinguïns, op nesten van modder en gras. Je zit stil op een afstand en kijkt hoe ze landen en weer opstijgen. Op de schapenboerderijen van de eilanden wonen maar een paar mensen. Soms schenken ze thee met zelfgebakken taart voor de bezoekers. Met de zodiac vaar je terug naar het schip, nat van het opspattende water.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Zodiactochten en een landing

Rode telefooncellen en een pub met Engels bier staan in Stanley, meer dan twaalfduizend kilometer van Londen. De hoofdstad van de Falklands telt ongeveer tweeduizend vijfhonderd inwoners. Je wandelt langs de kade naar de Christ Church Cathedral, met een boog van walvisbaleinen ervoor. Het Historic Dockyard Museum vertelt over schipbreuken, schapenteelt en de oorlog van 1982. Rond de baai liggen wrakken van oude zeilschepen, half in het water. Wie wil, rijdt met een excursie naar Gypsy Cove, waar Magelhaenpinguïns in de duinen broeden. Een kaart sturen kan vanop het postkantoor, met postzegels die verzamelaars zoeken. In de late namiddag vaart het schip weer uit, naar het oosten.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Landing in de haven

Het water koelt plots af, soms een paar graden in enkele uren. Dat is de Antarctische Convergentie, de grens waar koud poolwater onder warmer zeewater duikt. Je merkt het aan de lucht, aan de mist en aan andere vogels. Stormvogels en prionen scheren laag over de golven. Vandaag ben je de hele dag op zee, de oversteek naar Zuid-Georgië duurt ruim twee dagen. Er zijn lezingen over walvisvaart, zeehonden en de tochten van Shackleton. In de bibliotheek aan boord liggen boeken en kaarten van de eilanden. Wie buiten staat, draagt een muts en handschoenen. Het wordt hier merkbaar koud, ook midden in de zomer.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Een dag varen

Zes kale rotspunten steken uit de oceaan, ongeveer tweehonderdveertig kilometer ten westen van Zuid-Georgië. Shag Rocks liggen soms op de route van het schip. Duizenden aalscholvers broeden op de toppen, wit van de mest. Rond de rotsen jagen soms walvissen en zeehonden op krill. Verder zie je vandaag misschien je eerste tafelijsberg, groot als een dorp, losgekomen van het Antarctische ijs. In de namiddag vertellen de gidsen hoe je je gedraagt tussen pelsrobben op het strand. Die dieren kunnen bijten en zijn snel. Je laarzen worden opnieuw gecontroleerd. ‘s Avonds is iedereen wat stiller. Morgen hoop je op je eerste landing in Zuid-Georgië.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Een dag varen

Tienduizenden koningspinguïns staan op Salisbury Plain, een vlakte tussen twee gletsjers aan de noordkust van Zuid-Georgië. Bruine, donzige kuikens wachten in groepjes tussen de volwassen dieren. De lucht ruikt naar vis en mest. Al die stemmen samen klinken als een vol stadion. Aan de waterlijn liggen pelsrobben, die je met een ruime boog voorbijloopt. In de namiddag probeert het schip Prion Island, waar een houten looppad naar de nesten van de grote albatros leidt. Die vogel heeft de grootste spanwijdte van allemaal, tot ruim drie meter. Prion Island is in een deel van het seizoen gesloten voor bezoekers. Of het in jouw afvaart lukt, kijken we na.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Zodiactochten en landingen

Roestige stoomketels en scheepswrakken liggen in de baai van Grytviken, het oude walvisstation van Zuid-Georgië. Tot halverwege de jaren zestig werden hier walvissen verwerkt. Nu wonen er in de zomer alleen een paar mensen van het museum en het onderzoek. Op het kerkhofje aan de rand van de baai ligt Ernest Shackleton begraven. Het is een traditie om er met een glaasje whisky op hem te klinken. In het museum zie je een replica van de James Caird, de reddingssloep waarmee hij in 1916 hulp ging halen. Het houten kerkje uit 1913 staat nog overeind. Olifantszeehonden liggen soms gewoon tussen de oude gebouwen te slapen.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Landing in de baai

Zover je kijkt staan pinguïns. St Andrews Bay heeft de grootste kolonie koningspinguïns van Zuid-Georgië, met meer dan honderdduizend broedparen. Vanaf een heuvelrug aan de rand zie je de vlakte bruin en zwart kleuren tot aan de gletsjer. Ook olifantszeehonden liggen hier, zware dieren die tegen elkaar aan snurken en brullen. Een landing lukt niet altijd, want de baai ligt open voor de deining. In de namiddag kan het schip doorvaren naar Gold Harbour. Daar hangt een gletsjer hoog boven het strand. Bij laag zonlicht kleuren de rotswanden er goudgeel, vandaar de naam. Ezelspinguïns broeden er tussen het gras van de helling.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Zodiactochten en landingen

Macaronipinguïns met hun oranje kuiven broeden in Cooper Bay, aan de zuidpunt van Zuid-Georgië. Landen mag daar niet altijd. Vaak volgt de zodiac de kust en kijk je vanop het water naar de kolonie op de rotsen. Daarna vaart het schip de Drygalskifjord in, een smalle fjord van ongeveer veertien kilometer. Gletsjers hangen aan beide kanten tot in het water. Aan het eind staat een brede wand van ijs. Sneeuwstormvogels, helemaal wit, vliegen langs de steile rotsen. In de late namiddag draait het schip naar het zuidwesten. Je laat Zuid-Georgië achter je. Op het dek blijven de meeste reizigers staan tot het eiland in de wolken verdwijnt.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Zodiactochten en varen

IJsbergen drijven nu bijna altijd ergens aan de horizon. Het schip steekt de Scotiazee over, richting de Zuidelijke Orkneyeilanden of meteen naar het Antarctisch Schiereiland. Die keuze hangt af van ijs, wind en de planning van de kapitein. Vandaag ben je de hele dag op zee. Er zijn lezingen over het Antarctisch Verdrag, over klimaatonderzoek en over krill, het kleine kreeftje waar hier alles van leeft. Op veel schepen mag je de brug op om mee te kijken met de stuurman. Bultruggen en vinvissen blazen soms in de verte, een pluim van wit water. Neem je verrekijker mee naar buiten. ‘s Avonds sorteer je in de lounge je foto’s van Zuid-Georgië.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Een dag varen

Orcadas, het Argentijnse onderzoeksstation op Laurie Island, is al sinds 1904 bewoond. Dat maakt het de oudste bemande basis in Antarctica. Als het ijs en de wind meewerken, probeert het schip hier een bezoek of een zodiactocht. Lukt dat niet, dan wordt het een tweede dag op zee. Rond de eilanden liggen vaak pakijs en grote ijsbergen. Kaapse stormvogels, gevlekt in zwart en wit, volgen het schip in groepen. Adeliepinguïns staan soms op de ijsschotsen. Het wordt kouder: hou een muts en twee paar handschoenen bij de hand. In de avond krijg je de briefing voor de eerste landing op het Antarctische vasteland.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Een dag varen, misschien een zodiactocht

Tafelijsbergen met vlakke tops en steile wanden schuiven door de Antarctic Sound, aan de noordpunt van het schiereiland. Ze komen uit de Weddellzee, verderop naar het oosten. Bij Brown Bluff kan je, als het lukt, voor het eerst voet zetten op het Antarctische vasteland. Een roodbruine vulkanische rotswand rijst er boven een strand vol keien. Adeliepinguïns en ezelspinguïns broeden er samen. Ze lopen in rijen naar het water, langs vaste paadjes in de sneeuw. Volgens de regels blijf je minstens vijf meter van elk dier. Komt een pinguïn zelf dichterbij, dan blijf je rustig staan. In de avond vaart het schip verder naar het zuidwesten.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Zodiactochten en een landing

Diep in de Andvord Bay ligt Neko Harbour, omringd door gletsjers die tot in het water lopen. Af en toe breekt er ijs af met een doffe knal. De golf die volgt, kan tot op het strand komen. Daarom leggen de gidsen alle rugzakken hoog op de helling. Ezelspinguïns broeden hier op de rotsen. Een korte klim over de sneeuw geeft je zicht over de hele baai. In de namiddag vaart het schip naar Paradise Bay. Daar maak je een zodiactocht tussen ijsbergen en kliffen met aalscholvers. Bij windstil weer spiegelen de bergen in het water. Rond het Argentijnse station Brown zie je rode gebouwen tegen het wit.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Zodiactochten en een landing

Smal en steil is het Lemairekanaal, ongeveer elf kilometer lang en op het smalste punt zo’n anderhalve kilometer breed. Bij helder weer staan de bergen aan beide kanten bijna loodrecht boven het schip. Vaak blokkeert ijs de doorgang, dan kiest de kapitein een andere route. Lukt het wel, dan volgt een landing op Petermann Island of Pleneau Island. Op Petermann broeden adeliepinguïns en ezelspinguïns naast elkaar. Zeeluipaarden liggen soms op een ijsschots in de buurt, met hun kop als van een reptiel. Op het ijs liggen ze meestal stil. Op de terugweg stopt het schip misschien bij Port Lockroy, een oude Britse basis met een museum en een postkantoor.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Varen en zodiactochten

Neptune’s Bellows heet de smalle opening waardoor het schip een ingestorte vulkaan binnenvaart. Deception Island in de Zuidelijke Shetlandeilanden is nog altijd actief. Binnen ligt een ronde baai met zwart zand en stranden waar soms stoom opstijgt. In Whalers Bay staan de resten van een walvisstation en een Britse basis, verwoest door uitbarstingen eind jaren zestig. Je loopt tussen roestige tanks naar Neptune’s Window, een gat in de kraterrand met zicht op zee. Sommige schepen laten je kort in het ijskoude water duiken. Die polar plunge is vrijwillig. Het schip draait daarna naar het noorden. Vanavond begint de oversteek naar Kaap Hoorn en Vuurland.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Varen en een landing

Twee dagen open zee scheiden Antarctica van Zuid-Amerika. De Drake Passage heeft een reputatie: hier komen de stromingen van drie oceanen samen. Soms is het water zo vlak dat de bemanning lachend van het Drake Lake spreekt. Soms rolt het schip urenlang. Hou je bij ruwe zee vast aan de leuningen en ga niet zonder reden naar buiten. In de lounge leest of praat iedereen na over de voorbije weken. Er zijn nog lezingen, over ijs, over de vogels die je zag en over de toekomst van het continent. Een gids toont hoe je je foto’s bewerkt. ‘s Avonds deinen de gordijnen zacht mee met het schip.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Een dag varen

Land verschijnt weer aan de horizon in de loop van de middag. Als de tijd en het weer het toelaten, vaart het schip langs Kaap Hoorn, de zuidelijkste kaap van Zuid-Amerika. Een vuurtoren en een monument voor de albatros staan op de kale rots, hoog boven de golven. Aanleggen doet het schip hier niet. Daarna vaart het het Beaglekanaal binnen, waar de zee meteen kalmer wordt. Op deze laatste avond volgt het afscheidsdiner met de bemanning. De gidsen vatten de tocht samen met een korte film vol beelden van de reis. Pak je koffer al grotendeels in. Morgenvroeg leg je aan in Ushuaia.

Overnachting

Buitenhut met raam aan boord van het expeditieschip

Vervoer

Een dag varen

Vaste grond voelt vreemd na achttien nachten op zee. Je verlaat het schip na het ontbijt in de haven van Ushuaia. Een transfer brengt je naar de luchthaven, op een schiereiland in het kanaal. De vlucht naar Buenos Aires duurt ongeveer drie en een half uur. Uit het raam zie je Vuurland nog een laatste keer, met de bergen en de meren van twee weken geleden. Daarna vlieg je de hele kust van Patagonië af. In de namiddag land je op Aeroparque, aan de oever van de Río de la Plata. Je hotel ligt in Palermo, tussen platanen en terrasjes. ‘s Avonds eet je nog een keer in een parrilla, ditmaal zonder haast.

Overnachting

Boetiekhotel in Palermo

Rijtijd

Transfer en binnenlandse vlucht van ongeveer 3 uur 30 min

Mate, bittere kruidenthee uit een kalebas, drinken de inwoners van Buenos Aires op elk grasveld. Op je laatste dag zie je hoe dat gaat, in de Bosques de Palermo of de Japanse tuin. Wie liever winkelt, vindt leer en wijn in Palermo Soho. Het Museo Nacional de Bellas Artes heeft een grote collectie Argentijnse en Europese kunst. Je koffer blijft tot de late namiddag in het hotel. Plan je laatste maaltijd vroeg, want de vlucht naar Europa vertrekt meestal in de avond. Een chauffeur brengt je in ongeveer een uur naar Ezeiza. Vanuit het raam zie je de lichten van de stad langzaam wegglijden in het donker.

Overnachting

Nachtvlucht

Rijtijd

Privétransfer van ongeveer 1 uur naar de luchthaven

Vijf weken na je vertrek land je in de loop van de dag weer in Brussel, na een overstap in Europa. Op de nachtvlucht kruis je opnieuw de evenaar, dit keer naar het noorden. Door het tijdsverschil verlies je vier of vijf uur. Plan dus een rustige dag na je thuiskomst. Uit Antarctica breng je niets mee: geen steen, geen veer, zo zijn de regels. Wel heb je honderden foto’s bij en vaak een logboek van het schip, met elke positie en elke landing. De eerste dagen thuis voelt een gewone straat vreemd druk. Het duurt even voor je weer went aan bomen, verkeer en echte nachten.

Overnachting

Thuis

Vervoer

Lange vlucht met een overstap in Europa